Hundasýning HRFÍ, Bonni mætir á svæðið

Bonni er að sýna sig í dag á hundasýningu HRFÍ! Ræktandinn hans sýnir hann, hún heitir Ólöf og er með Eyðimerkur ræktun, bara flottir hundar. Geðgóðir með eindæmum og hrikalega sætir. Gott gengi Bonni!

Kv. Þórhildur og Kristín.

Enginn Spánn í ár ...

  ... en vonandi nokkrir sólardagar. Næsta sumar förum við ekki til útlanda frekar en margir landar okkar. Hér er ég með tveimur af stelpunum mínum (vantar þá elstu og dótturdæturnar) á Spáni sumarið 2008. Kominn tími til að skipuleggja næsta sumar. Allar góðar og ódýrar hugmyndir sem kosta ekki himin (flug) og haf (sigling) eru vel þegnar!

Kv. Kristín.

Eyðimerkur Luciano Pavarotti

Hundurinn okkar kom í fjölskylduna á sk. fóðursamningi í október. Hann er kallaður Bonni og er sandlitur síðhærður Chihuahua. Kíkiði á myndina af honum í jólaskapi, er hann ekki sætur!

Kv. Þórhildur og Kristín.

Íþrótta(alls konar)tækið - ný uppfinning

Hér kemur ný uppfinning. Þetta tæki sem ég ætla að tala um er dálítið stórt og langt. Það fer utan um mann, það eru alls konar takkar á því. Til dæmis ef ég væri að fara út og ætlaði að vera í tækinu, þá myndi ég kaupa tækið, gera á mig gat með sprautu og festa snúru úr tækinu í gatið. Svo eru miljón takkar á þessu tæki, það er mjög flókið. Maður notar stýri til að beygja, fara áfram og svo framvegis. Snúran er nauðsynleg og tækið virkar ekki án hennar. Ef maður tengir snúruna er tilfinningin alveg eins og maður sé að ganga, hlaupa og svo framvegis, eins og maður sé tækið! Þá fær maður alltaf góða hreyfingu. Svo er hægt að gera ýmislegt, til dæmis þegar maður er að fara í tíma í skólanum getur maður verið í tækinu og ekki þarf stóla og borð. Maður ýtir á takka og borð skýst út úr tækinu og hönd sem réttir manni blýant og allt sem þarf. En það er semsagt eins og maður sé að gera þetta allt sjálfur, út af snúrunni. En maður hreyfir sig miklu meira en maður myndi annars gera. Eitt enn: maður finnur ekkert fyrir tækinu þegar maður hleypur og gengur. Loks getur maður haft hjól á tækinu og verið eins og á línuskautum, hjóli eða hjólabretti, voða skemmtilegt!

Ég fékk ábendingu um að teikna myndir af uppfinningunum mínum og setja hér á bloggið, ég er að vinna í því. Ég á ekki skanna en ætla að athuga hvort ég get notað teikniforrit sem er til hérna heima en ég veit ekki hvort passar í tölvuna.

Kv. Þórhildur

 

Sjimpansar servera kokteilana

Einn af mínum uppáhöldum er Zygmunt Bauman, pólskur félagsfræðingur af gyðingaættum, ári eldri en pabbi minn heitinn og næstum jafnsköllóttur og pabbi var.

Bauman kom hingað fyrir nokkrum árum og talaði um lýðræði og hnattvæðingu, hann er einn þeirra sem fékkst (og fæst) við að skilgreina valdið og staðsetja það. Klár og flottur hugsuður en mætti finnst mér alveg gefa mannfræði svolítinn gaum til að missa ekki af ýmsu því sem gerist á akrinum og hefur áhrif til lengri tíma litið ... eða jafnvel á skömmum tíma.

Eins og til að mynda bloggið sem er ekki bara sjálfsdekur heldur líka samfélag með stéttskiptingu og flokkadráttum.

Bauman sá að hið opinbera var að verða hálfgetulaust andspænis peningavaldinu. Hann sagði sem svo: Lýðræði þrífst ekki nema hið opinbera (ecclesia) og hið persónulega (oikos) kallist á í skoðanaskiptum - og vettvangi þeim má líkja við grísku Agoruna, torgið, heimavöll lýðræðis eins og það er þýtt í greinasafninu Framtíð lýðræðis á tímum hnattvæðingar sem var ritstýrt af Hjálmari Sveinssyni og Irmu Erlingsdóttur.

Lýðræði er þýðingahringur, segir Bauman í greinasafninu, þar sem þýðingu lýkur, þar sleppir lýðræðinu.

Þótt því sé haldið fram að kapítalisminn finni sér alltaf útleið, eins og þá að láta þjálfaða sjimpansa servera kokteilana þegar pöpullinn segir pass er ljóst að einhverjar breytingar eru að verða á samspili public og private, ecclesia og oikos, umfram þær sem Bauman fjallar um. Eru sviðin tvö aftur farin að tala saman? Er þýðingunni langt í frá lokið?

Bretinn Evans-Pritchard taldi að mannfræði ætti að þjóna því hlutverki að þýða á milli menningarsamfélaga. Í póstmódernísku samfélagi þótti þetta fádæma hroki, hvernig er hægt að ætla sér slíkt verk? Það er auðvitað rétt upp að vissu marki en viðleitnin verður alltaf að vera til staðar.

Þýðandinn Gauti Kristmannsson og stjórnmálafræðingurinn Eiríkur Bergmann Einarsson skrifa á ensku í blöð á ensku um íslenska upplifun, á bakvið tjöldin ræða pólitíkusar, bjúrókratar og bankamenn saman þvert á landamæri. Egill - aldrei eftirbátur - ræðir í Kiljunni á frönsku við Philippe Claudel sem samdi Í þokunni. Bókin sú fjallar um hryllilegan glæp og tvo liðhlaupa sem hvor um sig gæti hafa framið glæpinn. Tilviljun að Egill beinir gráum sjónum sínum að þessu viðfangsefni - og hristir rauðan makkann?

 Kv. Kristín 

 

 

Voffavoff og það er skemmtilegt að eiga hund!

Við mamma vorum að spá í hvort við gætum fengið okkur hund. Hundar eru bara æðislegir. Það sem okkur finnst skemmtilegt við hunda er að það er gaman að fara með þeim út og tökum sem dæmi: Einhver einn maður býr einn, á enga fjölskyldu, allir eru dánir, á engin börn. Þá væri gott fyrir hann að kaupa sér hund, hann myndi fá félagsskap, hundurinn er góður og skemmtilegur og félagslyndur.

Mér hefur alltaf fundist gaman að fara út með hunda og passa þá. Einu sinni, þegar ég var lítil, þá áttum við mamma hund. Hann var kóngapúðli og hét Kolur. En ég var svo lítil að ég fattaði ekkert og ég gat ekki farið með hann út af því hann var svo stór, ég var eiginlega ekkert að hugsa um hann. Þess vegna vil ég núna eignast hund.

Ég er að safna pening og mamma er alltaf að fara á netið og gá. Við mamma og stjúppabbi minn, við búum í fjölbýli og getum ekki fengið okkur stóran hund. Við erum samt með sérinngang og allt. En við mamma ætlum að og stefnum að því að fá okkur hund og gerum allt sem við getum til þess að fá hund. Ef þið vitið um lítinn hund sem vantar heimili, eða eigið sjálf hund sem þið getið ekki átt lengur, látið okkur þá vita.

Kv. Þórhildur.

Við erum ekki í stríði

Áhlaup á banka, fjárhagsþrengingar einstaklinga, glataður ævisparnaður. Hremmingar, já. Stríð, nei. Margir hafa gripið til líkingar við stríð og annars líkingamáls sömu ættar en það er reginmunur á því sem við erum að ganga í gegnum og stríði. Í stríði er fólk drepið. Vörum okkur á ýkjustílnum. Hann kemur illa við börn og marga aðra.

Kv. Kristín.

Hestvagnabíll, uppfinning

í staðinn fyrir að hafa bíla sem eyðileggja umhverfið breytum við bílunum í  hestvagna, við tökum dekkin af og í staðinn setjum við gamaldags hjól eins og í gamla daga þegar allt fólk var í hestvögnum. Svo setjum við 4 sæti upp á þakið á bílnum og höfum belti, bara um mittið, og festum hesta á móti okkur eins og á hestvögnum - og þá má kalla uppfinninguna mína hestvagnabíll og þá er ég búin að útskýra hvernig við búum til náttúruvæna bíla sem menga ekki umhverfið.

Kv. Þórhildur.

Sumarið kemur aftur

Haustið er uppskafningur
sem heldur að það geti feykt sumrinu um koll
í eitt skipti fyrir öll
-Nú er nóg komið af svo góðu!
segir haustið og byrstir sig
Sumarið lætur sem það heyri ekki
ávítur haustsins
Það kveður bara, góðlátlega,
og birtist á nýjan leik að ári
eins og ekkert hafi í skorist.

kv. Kristín

Ef ég væri forsætisráðherra

Ef ég væri forseti, forsætisráðherra eða borgarstjóri þá myndi ég breyta öllu umhverfinu. Láta bílvegina fara og í staðinn fyrir bíla myndi ég setja hestvagna. Á öllum bílastæðum myndi ég setja upp girðingar og þar væri hægt að geyma hestana ef maður þyrfti til dæmis að skreppa í búð - þannig að bílastæðin yrðu hestvagnastæði. Ég myndi líka gróðursetja blóm og tré og alls konar plöntur. Svo myndum við rífa öll hús og í staðinn myndum við byggja tréhús. Ef það kæmi stormur eða annað óveður þá myndi ég hafa tréhúsin stálstyrkt. Þá væri umhverfið miljón sinnum betra en núna. Svo myndum við hætta að menga umhverfið og kannski - ef þetta myndi ekki gerast - þá yrði jörðin hugsanlega lífvana eftir fimm hundruð til þúsund ár, ekkert súrefni og bara loftmengun. Þess vegna vil ég endilega láta þetta gerast. Svo myndi ég líka vilja láta búa til sláttuvélar sem myndu ekki slá grasið svona snöggt heldur skilja eitthvað eftir, líflegt, flott og náttúrlegt. Nú ætla ég að segja hvaða tæknihluti við eigum ekki að vera án: Útvarp, tónlistardiskar, IPod, tölvur. En alls ekki sjónvarp. Við þörfnumst ljósa og ljósapera. Ég vil líka láta rífa suma ljósastaura því mér finnst þeir of margir. Stundum hefðum við bara kerti hjá okkur ef það er of dimmt. Svo væri þetta náttúrlegasta umhverfi í heiminum. Það væri gott að gera allan heiminn þannig. Þegar ég verð stór þá ætla ég að reyna þetta.

kv. Þórhildur

Góð frétt fer hringinn

Dofri Hermannsson birti góða frétt á blogginu sínu í gær undir heitinu Líka góðar fréttir. Það eru góðar fréttir víða og sjálfsagt fara að fordæmi Dofra og vekja athygli á þeim, smáum sem stórum. Andarnefjum fjölgar enn á pollinum, ökumenn á Akranesi eru til fyrirmyndar og vel gekk að ganga til góðs á norðanverðum Vestfjörðum. Svo eru líka fréttir sem benda á möguleika til úrbóta í stóra málinu sem allir eru uppteknir af núna. Tökum undir með utanríkisráðherra sem nefnir þrennt til að gera við aðstæður sem þessar: Sýna æðruleysi, vera yfirveguð og bjartsýn. Það er líka mikilvægt, ekki síst vegna þeirra sem líður illa, að láta ekki hrella okkur úr hófi heldur huga að öðrum og vera saman.

kv. kristín

Eftir helgi ...

... koma börnin í skólann, sum eru áhyggjufull út af krepputali undangenginna daga. Pössum upp á þau, verndum þau. Leikskólabörn og yngri börn í grunnskóla eiga ekki að horfa á sjónvarpsfréttir. Eldri börnum segjum við eins og er, við fullorðna fólkið græjum málin. Ræðum málefnalega við unglingana og leggjum áherslu á að það að við erum fjölskylda breytist ekki og við höfum það gaman saman. Í dag er til dæmis upplagt að ganga til góðs. Fátt hefur betri áhrif á sálina en að hjálpa öðrum.

Átakið Göngum til góðs á vegum Rauðakrossins felur í sér að fólk gengur í hús með söfnunarbauka. Söfnunarstöðvar á höfuðborgarsvæðinu opna klukkan tíu, nema í Ráðhúsinu klukkan tólf. En það er ekki bara gengið í Reykjavík og nágrenni heldur um allt land. Sjá nánar hér

Safnað er fyrir sameiningu fjölskyldna sem sundrast hafa vegna stríðsátaka í Lýðveldinu Kongó og mun söfnunarféð renna óskert til verkefnisins.

Við Þórhildur löbbum í hús í Víkurhverfinu í Grafarvogi. Sjáumst!

Kv. Kristín og Þórhildur.

Viltu passa mig í einhverja daga í júlí?

     Balena er Maine Coon kisa, yndisleg, stór og góð. Hana vantar kannski pössun hluta af tímanum sem Þórhildur og Kristín eru á Spáni. Þegar hún var að sóla sig í gær sagði fólk sem átti leið framhjá: Hún er eins og ljón þar sem hún liggur í grasinu! Hún talar með ýmis konar murri og borðar fisk með loppunum eins og þvottabjörn. Hún er vön börnum og hundum. Balena er sprautuð, ormahreinsuð og örmerkt. Hún notar kassa ef þú vilt en fer annars út. Ef þig langar að passa Balenu hluta af júlímánuði, skrifaðu okkur þá á [e-mail]

kv. Þórhildur og Kristín 

Best af öllu er í heimi ...

Blettatígur, ljón, tígrisdýr, hiphop, mamma, skógur, tívolí, villt náttúra, sveit, fótbolti, fimleikar, margar íþróttir, Lovísa, víkingahátíð, villileikur, Playstation, smíðar, keyra traktor, lömb, lasagna.

Kveðja, Þórhildur.

Nám í „slotti“

Spyrjandi hringdi í mig í gær til að grennslast fyrir um viðhorf mín sem foreldris til grunnskóla Þórhildar og til skólastefnu í víðara samhengi. Meðal annars var spurt um afstöðu mína til fimm ára bekkjanna svokölluðu. Ég var á móti. Þá var spurt um eitt og annað og svo var vikið aftur að málinu: En ef það yrði nú af þessu hvort vildirðu þá að fimm ára bekkirnir yrðu í leikskólum eða grunnskólum? Ég vildi hvorugt. Mér finnst útbreiðsla skólalíkansins gamla sem við þekkjum öll af eigin raun vera nú þegar orðin of mikil og margir kennarar upplifa sig í þeirri stöðu að gera eins gott úr hlutunum og hægt er miðað við aðstæður.

Nám hvorki bíður eftir né biður um að vera fært til bókar. Því er illa við að búið sé til fyrir það fjörutíu mínútna „slott“ og því gert að fara þar fram undir tilteknu nafni. En svona er kerfið sem við búum við og höfum búið til og það tekur langan tíma að breyta því. Í millitíðinni gerum við okkar besta og reynum að tengja lífið og daginn í eina heild með samvinnu nemenda, kennara og foreldra.

Franska, kubbaleikur, stærðfræði, lífsleikni, boltafærni og tölvulæsi er nokkuð sem á heima í glósubókum, blackberrýum, notebookum og outlookum kennara en síður í "slottum" á námsdegi nemandans. Það á ekki að setja þessa hluti fram sem hindrunarhlaup eða aðskilin eyríki.

Ung manneskja er með samtengda vitsmuni, sál og líkama, sköpunarneista, félagsþörf, skapgerð og tilfinningar. Hún þarf að æfa sig í alls konar skemmtilegum, krefjandi og innihaldsríkum hlutum í samveru með öðrum. Með því að búta sífellt meira sundur námið álít ég að við takmörkum möguleika okkar sjálfra og annarra á að læra og verða það sem höfum burði til að verða.

Með heildstæðu námi er eitt vandamál leyst sem margir kennarar kvarta undan, að í sífellu sé herjað á þá um að bæta þessu og hina inn á stundatöfluna (sem nú þegar flæðir yfir barma sína). Treystum nemendum og kennurum til að finna út úr því hvað er best að gera þennan eða hinn daginn og slökum á eftirliti og námsmati. Þá fyrst fer að verða virkilega gaman í skólanum fyrir báða aðila. Og afskaplega lítið nám fer fram ef það er ekki gaman.

kv. kristín

Ókei mamma gleymdi þessu

Allir sem eru ekki búnir að sjá það verða að horfa á Crazy Frog Bros á YouTube, tveir gaurar, amasing! (Þeir endurtaka svo leikinn með sama atriði fimmtán árum síðar, innskot Kristínar).

Tíu uppáhaldslög í maí

... sem við Þórhildur höfum hlustað á undanfarið, gömul og ný, þekkt og minna þekkt:

1. Coimbra með Amalíu Rodriguez (ótrúlega fallegur portúgalskur blús)

2. Shut me up með Mindless Self Indulgence (heyriði hvað söngvarinn er með líka rödd og söngvarinn í Sparks?)

3. Newborn með Muse

4. Jockey full of bourbon með Tom Waits

5. In da house með Crazy frog (á YouTube)

6. Day-O með Harry Belafonte (lagið úr Beetlejuice)

7. Rani Maák El Youm með Cheb Mami

8. Fake empire með The National

9. Insane in the brain með Cypress Hill

10. No fear of falling með I Am Kloot

kv. kristín

Í sveitinni

Frásögn Þórhildar: Í sveitinni hjá pabba mínum, þegar ég er með kindunum, þá er ég oft að reka þær. Það er nefnilega þannig með kindur að þær vita oft ekki hvert þær eiga að fara. Maður þarf að reka þær. Stundum eru þær reknar út, á sumrin. Hestar hjá mér eru næstum því alltaf í hlöðunni þegar þeir eru inni. Stundum leyfum við þeim að fara út að velta sér. Pabbi fór með keppnishest í sund um daginn. Ég er með barnahest sem ég fer á í reiðtúr næst þegar ég fer til pabba. Ég ætlaði að fara í dag en ég er með magapest. Það er leiðinlegt því ég missi af fleiru, dansinum og leiklistinni.

Hér eru upplýsingar um kindur og fleiri húsdýr. Mér finnst gott að vera með dýrum. Mamma var í sveit þegar hún var krakki og einu sinni kom hún að nýbornum kálfi sem var að kafna úr slími af því að mamma hans karaði hann ekki, en það þýðir að hún sleikti ekki af honum óhreinindin og slímið. Þá þurfti mamma að sjúga sjálf slímið úr nösunum og munninum á honum. Svona þarf fólk stundum að gera í sveitinni. 

PERFECT FIT

It changes your brain waves and makes you feel better

Hér er hugmynd: Í staðinn fyrir að fara á rítalín geturðu prófað hleðslutæki fyrir heilann.

Kóreska fyrirtækið DreamFree hefur sett á markað stafrænan heilabylgjuvaka, fartæki sem frískar upp á heilastarfsemina.

Þig langar í þetta hleðslutæki.

Þú ætlar bara að elska heilann í sjálfri þér.

Um fyrirtækið segja aðstandendur: „DreamFree gerir alla drauma að veruleika og leggur áherslu á viðskiptavininn og nýja tækni. DreamFree er þróunarfyrirtæki sem verður leiðandi í upplýsingatækni í Kóreu. Undirbúðu framtíðina með Dream Free. Við látum drauma þína rætast.“

Þú ert nú þegar vakinn og sofinn yfir hugsunum þínum. Það sem þú ert reyndar að leita að er samhæfing.

Í staðinn fyrir að fara útog suður í hausnum einsog asni viltu nota Svarta hestinn til að komast til Ástralíu og borga alla Reikningana þína. Sjá Börnin skoppa hamingjusöm útí lífið af því þú mundir eftir að kaupa fjörmjólk og lýsi, nei þetta er ekki smáatriði því börn geta þjáðst af varanlegum járnskorti og mjólkuróþoli. Mæta á Foreldrafundinn með eitthvað skemmtilegt ljóð í eða á hausnum án þess að gleyma Viðtalinu Ráðstefnunni Lækninum. Kaupa nýja Sjálfskiptingu og gefa Kettinum en hætta ekki að hlæja. Velja rétt Þvottaprógramm og skila Ritgerðinni í þróunaraðstoð án þess að gefast upp fyrir staðalímyndinni og koma þér vel fyrir í ræsinu. Senda Tímaritið í prentsmiðjuna og semja við Glitni og skila á Safnið og fara létt með það. Ýmislegt svona, það er ástæðulaust að þreyta lesendur úr hófi með upptalningu.

Lífið er svo flókið!

Um heilahleðslutækið segir á vef fyrirtækisins: „Með því að framkalla margvísleg heilabylgjumerki veldur tækið því að fólk sofnar, þreytan hverfur eins og dögg fyrir sólu og námsgetan eykst. “ Ennfremur segir: „Tilfinningin er svipuð og að fá sér lúr með Kraftwerk í bakgrunni.“

Fyrirtækið var stofnað af meðlimum í Mensa samtökunum í Kóreu, en til þess að fá inngöngu í þau samtök þarf viðkomandi að vera með að lágmarki 158 í greindarvísitölu. Ekki er krafist sömu greindarvísitölu af þeim sem hyggjast kaupa tækið en það er selt á þrjú hundruð dollara.

Nei annars þú verður að losa þig við ljóðið og hláturinn, hamingjusömu börnin, svarta hestinn og ástralíu því DRAUMLEYSI er markmiðið. DreamFree. En þarftu tæki í það? Er ekki nóg að horfa á fréttirnar? Kannski gleyma menn að myrða hver annan ef við kaupum heilahleðslutækið frá DreamFree handa þeim. Það er mobile einsog hryðjuverkamenn, ný stétt verkamanna ... sem Marx sá ekki alveg fyrir sér: svona.

DreamFree tækið samanstendur af hugbúnaði, silfurlitum sólgleraugum og heyrnartólum (litur ekki tilgreindur).

PERFECT FIT að vera draumlaus og með báða fætur á jörðinni, draumarnir eru uppá himnum. Svo á jörðu sem á himni.

Á móti: Dream Free í tveimur orðum er DREYMDU FRJÁLS. Það er ekki slæmt! einsog maðurinn minn myndi orða það.

Og í lokin, til varnaðar: DreemFree er í samkeppni við annað fyrirtæki, Altwell, sem hefur hannað svipaðan varning. Allt í góðu vonandi. „It makes these little flying-saucery sounds“, sagði Neil Rubenking framlagstækniritstjóri (contributing technical editor) PC Magazine. „I guess I sort of liked it“.

Kjötsúpa og klipið í lambhrúta

Þórhildur fór í sveitina til pabba síns á laugardaginn og þær Árný stjúpsystir gistu þar eina nótt. Í sveitinni á Þórhildur hryssuna Vinu og folaldið Dönu, auk þess köttinn Brand og nokkrar kindur. Hún fer á annað hestanámskeiðið sitt í júní n.k. og er orðin félagsmaður í hestamannafélaginu Sindra. Reiðnámskeiðið er á þess vegum og er kennt 1. - 7. júní og þann 8. júní lýkur námskeiðinu með sýningu. Þórhildur hefur áhuga á að taka við búinu þegar fram í sækir ásamt því að ferðast um heiminn sem danskennari og kóreógraf. Búið er fjárbú en auk þess er mikið af hestum og pabbi Þórhildar er keppnismaður í hestamennskunni. Þegar Þórhildur kom til pabba á laugardaginn var hann að gelda lambhrúta með ógnarstórri klíputöng, svo var farið heim á bæ að borða bestu kjötsúpu í heimi.